W czasopiśmie Journal of Atmospheric and Solar-Terrestrial Physics ukazała się praca naukowców Zakładu Fizyki Słońca CBK PAN, w której autorzy opisują nowatorskie podejście do wyznaczania podstawowych parametrów plazmy złożonych rozbłysków słonecznych.
Zastosowana w badaniach metoda wykorzystuje model tzw. profilu elementarnego rozbłysku, szczegółowo opisany w pracy Gryciuk i in. (2017; doi: 10.1007/s11207-017-1101-8), który może być użyty m.in. do rozłożeniu skomplikowanego rozbłysku słonecznego na zjawiska elementarne.
W opublikowanej pracy uwaga naukowców CBK PAN skupiła się na rozbłysku z 9 stycznia 2003 roku. Dane, które poddano analizie, zarejestrował spektrometru RESIK, umieszczony na pokładzie rosyjskiego satelity Koronas-F. Instrument RESIK został skonstruowany w Zakładzie Fizyki Słońca CBK PAN i w latach 2001-2003 prowadził obserwacje Słońca w zakresie promieniowania rentgenowskiego (fale o długości od 3.3 Å do 6.1 Å). Widma zarejestrowane przez spektrometr umożliwiają diagnostykę plazmy rentgenowskiej w przedziale temperatury od 1 miliona kelwinów do 30 milionów kelwinów.
Diagnostyka plazmy obejmuje wyznaczanie rozkładów plazmy z temperaturą tzw. różniczkowa miara emisji (ang. differential emission measure, DEM). W przypadku rozbłysku z 9 stycznia 2003 naukowcy ustalili, że trwające około 40 minut zjawisko składało się z czterech nakładających się na siebie rozbłysków. Ich intensywność sięgała od 30% do 80% intensywności całego rozbłysku w maksimum, czas trwania wyniósł od ~10 do ~30 minut.
Szczegółowy opis badań zawiera artykuł: Kepa, A., Sylwester, B., Sylwester, J., Gryciuk, M., Siarkowski, M. (2018). Analysis of the differential emission measure distributions for solar flares observed by RESIK. Journal of Atmospheric and Solar-Terrestrial Physics, 179, 545-552.
