Większość obserwacji Słońca jakimi dysponujemy pochodzą z okolic ekliptyki. Aby dowiedzieć się jak wygląda wiatr słoneczny czy promieniowanie na wyższych szerokościach heliograficznych możemy np. analizować zmiany jasności poświaty heliosferycznej. Jasność poświaty zależy nie tylko od struktury oświetlenia, ale również od rozkładu wodoru w heliosferze. Dodatkowo, obserwacje te są obarczone zakłóceniami związanymi z gwałtownymi aktywnymi pojaśnieniami na powierzchni Słońca.

Podstawowym celem tego projektu jest opracowanie metody wykrycia związku między aktywnymi rejonami na powierzchni Słońca a pojaśnieniami w obserwowanej poświacie heliosferycznej.  Pozwoli to na dodanie tego zjawiska do naszych obecnych modeli poświaty, co przyczyni się do dokładniejszego wyznaczenia struktury wiatru słonecznego.

W ramach projektu zostaną przeanalizowane dostępne obserwacje tarczy słonecznej z wielu instrumentów (SDO/AIA, SO/EUI, STEREO/SECCHI, ASO-S/LST), jak również obserwacje poświaty wodorowej (SOHO/SWAN, IMAP/GLOWS). Znajdziemy pojaśnienia w poświacie oraz odpowiadające im źródła na Słońcu. Opracujemy technikę pozwalającą przewidzieć jasność i położenie pojaśnień poświaty w zależności od własności aktywnego rejonu na powierzchni Słońca. Uzyskana zależność może posłużyć do wyeliminowania efektu pojaśnień z obserwacji poświaty, uwzględnienia pojaśnień w modelach bądź analizy aktywnych rejonów na Słońcu na podstawie obserwacji poświaty. Ta ostatnia aplikacja wydaje się bardzo ciekawa, gdyż pozwala na zauważenie aktywnego rejonu po niewidocznej stronie Słońca.

Do projektu będzie zatrudniony doktorant, którego zadaniem będzie zastosowanie wypracowanych rozwiązań do wyczyszczenia krzywych blasku uzyskanych przez polski instrument GLOWS na pokładzie misji IMAP (planowany start przypada na połowę 2025 roku.)