W prestiżowym czasopiśmie naukowym The Astrophysical Journal ukazał się artykuł „O zastosowaniu ewolucji różnicowej do analizy widm rentgenowskich” napisany przez pracowników Zakładu Fizyki Słońca CBK PAN we Wrocławiu: dr Annę Kępę, dr hab. Barbarę Sylwester, dr hab. Marka Siarkowskiego oraz prof. Janusza Sylwestera.
Korzystając z metod ewolucji różnicowej (DE), nasi naukowcy określili obfitości siarki, krzemu i argonu oraz rozkłady różnicowej miary emisji (DEM) dla rozbłysku obserwowanego w dniu 21 stycznia 2003. Analizę przeprowadzono na podstawie widm rentgenowskich Słońca zarejestrowanych za pomocą spektrometru RESIK .
DE należy do szerszej rodziny ewolucyjnych algorytmów obliczeniowych. Swoje działanie rozpoczyna od wygenerowania populacji losowych rozwiązań, które są następnie iteracyjnie ulepszane przez wprowadzanie mutacji i krzyżowania. W każdym kroku iteracji dokonywana jest też ocen rozwiązań tzw. selekcja. DE jest wykorzystywana do globalnej optymalizacji nieliniowych i nieróżniczkowalnych funkcji w przestrzeni ciągłej. Metoda ewolucji różnicowej zyskuje obecnie coraz większą popularność i jest stosowana do rozwiązywania wielu problemów w nauce i inżynierii.
W tym konkretnym badaniu algorytm DE zastosowano w nowym kontekście, tj. do jednoczesnego określania składu chemicznego korony Słońca i wyznaczania rozkładów różniczkowej miary emisji.
Artykuł jest obszernym omówieniem zastosowania metody DE do analizy widm rentgenowskich. Przestawia testy odtwarzania wybranych modeli syntetycznych oraz wyniki analizy obserwowanych widm słonecznych w zakresie od 3.3 do 6.05 Å.
Artykuł można znaleźć pod adresem: On the Application of Differential Evolution to the Analysis of X-Ray Spectra – IOPscience